Brut Brasil

Brut Brasil

[2014] Champagne is nu niet direct een drank die we met Brazilië verbinden. Eigenlijk geen enkele wijn. Het land is te warm om er druiven te telen. Brazilië is meer een bierland. Toch maken ze in het zuiden van het land een paar interessante schuimwijnen, vooral in de Vale Europeu van de deelstaat Sante Catherina. In deze valleien rond de rivier Itajaí strijken in de negentiende eeuw immigranten uit Italië en Duitsland neer. Hoewel de begroeiing volstrekt anders is, doen de bergen en dalen wel iets Europees aan. En de Europese cultuur wordt ook nu nog in ere gehouden. Niet verbazend is dat het gebied ook een sterke biercultuur heeft. Enkele ondernemende brouwers hebben besloten om een bier te brouwen dat het beste van twee werelden combineert. Een bier à la champagnoise. Een van die brouwers is André Junquire. Samen met zijn partner Fernanda Lazzari besloot hij enkele jaren geleden een brouwerij op te zetten, die luistert naar de naam Morada.

Om zijn bier op een nog hoger niveau te krijgen heeft samenwerking gezocht met de wijnmakers van Sainte Michelle in het plaatsje Rodeio. Sainte Michelle is een wijnmaker die zich voornamelijk richt op rode wijnen en schuimwijnen. De eigenaar spreekt nog Italiaans, net zoals zijn voorouders. Druiven worden overal ingekocht, op tientallen tot honderden kilometers afstand. In de buurt van Ripeiro is het te warm om echt goede wijndruiven te verbouwen. Natuurlijk beschikt het wijnhuis ook over een heuse wijnkelder om de schuimwijnen te laten rijpen.

Om de champagnekelder te bereiken rijden we een stoffig rood zandpad op. De ‘kelder’ ligt een stuk hoger op de berg, waar het iets koeler is. Door de jungle slingert de weg zich langs een beekje omhoog. In een bocht zien we wat rook omhoog kringelen. Aan de oever van de beek staan een paar huisjes. Een opvangcentrum voor afgekickte alcoholisten legt de wijnmaker ons uit. Ze zouden eens moeten weten wat er zich hoger op de berg bevindt. Op een vlak stukje grasland langs een beekje staat een klein gebouwtje: de ‘kelder’. Binnen loeit de airco, zodat de temperatuur constant op zo’n 18 oC blijft. Het dak is beplakt met folie om de koelte binnen, en de hitte buiten te houden. Lange rekken met champagneflessen die schuin omlaag steken domineren het beeld. Het hele proces wordt hier nog handmatig uitgevoerd, het draaien van de flessen, het decorgement van de gistprop, het sluiten met champagnekurk en musselet.

Ook de Dubbel Vienna Brut rijpt hier. Met wat extra suiker en echte champagnegist groeit het bier in achttien lange maanden naar 11% alcohol. Met een grijns van oor tot oor draait André het ijzerdraadje los. Met een geruststellende plop volgt de kurk. Een weelderige kraag schuim met prachtig kleine bubbeltjes ontwikkelt zich. In de neus stuiven abrikozen en perziken het glas uit. Een weelderige bouquet zouden wijndrinkers zeggen. Bij de eerste slok datzelfde gele fruit, maar voorzien van een ruggengraat die wat aan hars doet denken en die noodzakelijke droogheid biedt. Een perfecte balans. Wat een bier om een nieuw jaar in te luiden, voor de gelukkigen die een fles konden bemachtigen. Met die lange rijpingstijd moet Andre nu al het bier brouwen waarmee je tijdens de Olympische Spelen van Rio kunt toasten op de overwinning. Gek idee.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.