La Gazelle

La Gazelle

Vrijwel alle bieren die wij kennen zijn gebaseerd op de Europese traditie van gerst (eventueel met tarwe, maïs of andere granen), hop en water als grondstof. Pils (lager) is daarvan de meest populaire exponent geworden In bijna ieder land is dit biertype dominant. Er bestaan wereldwijde merken als Heineken, maar veel landen hebben ook een lokale kampioen, die daar mateloos populair is. Dat geldt zelfs voor een overwegend islamitische land als Senegal.

In Dakar werd al in 1928 een brouwerij opgericht met de naam La Gazelle. De naam veranderde in de loop der tijd in SOBOA, de Societé des Brasseries Ouest Africains. Zo gek was deze ronkende naam niet, want Dakar was ooit de hoofdstad van alle West-Afrikaanse koloniën van Frankrijk. Inmiddels is SOBOA weer alleen in Senegal actief als dochteronderneming van BGI, dat zelf weer valt onder de Groupe Castel uit Frankrijk.

Het bier La Gazelle brouwt SOBOA nog steeds. Het is de trots van bierdrinkend Senegal. Naast Gazelle brouwt SOBOA ’33 Export’ onder licentie en ‘Flag’. Flag is het vlaggenschip van de brouwerij en wordt in meerdere landen gebrouwen. Omdat het een panafrikaans merk is, is het minder verbonden met het Senegal zelf. ‘33 Export’ is zelfs in Frankrijk populair en wordt daar door HEINEKEN gebrouwen. Gazelle is het enige typisch Senegalese merk.

Traditioneel wordt het bier verpakt in rondborstige groene flessen met de bijzondere inhoud van 63 cl. Onder tropische temperaturen en met een alcoholpercentage van 4,2% is dit een prima dorstlesser. In ieder barretje laat de serveerster na het openen de kroonkurk op de fles liggen om je te helpen herinneren dat je het echte spul hebt gekocht. Bovendien helpt het tegen de vliegen. Onder druk van de markt zijn hier inmiddels ook flessen van 0,5 en 0,33 cl bijgekomen. En sinds een paar maanden ook blikjes.

Op de flessen rust statiegeld, omgerekend zo’n € 0,30. Een klein vermogen in het land. Het zorgt er wel voor dat de flessen keurig teruggebracht worden. Dat is niet evident want de wegen in Senegal zijn omzoomd door bergen afval. Opgegroeid in een traditie dat alle schillen en restproducten vanzelf in de natuur afbreken, zijn Senegalezen geen helden in het schoon houden van de omgeving. Het land zucht onder een deken van plastic troep, met hier en daar een blikje.

Opvallend is dat de bieren van SOBOA gebrouwen worden uit Europese grondstoffen. Zowel de gerstemout als de hop worden per schip aangevoerd. Gerst en hop groeien niet in tropisch Afrika. Maar zelfs het moutgries, dat 30% van het beslag levert, komt in zakken uit Europa. En dat is best vreemd, want maïs wordt ook in het land zelf verbouwd. Maar de goede kwaliteit maïsgries is dat blijkbaar niet. Het water is vanzelfsprekend wel lokaal, anders had je het bier wel in Frankrijk kunnen brouwen. Gezien de lange reis die de kostbare grondstoffen maken is het hele brouwproces gericht op een maximale extract efficiëntie. Ieder grammetje zetmeel wordt uit het graan gezogen. De overgebleven bostel gaat, net als hier, naar de veeteelt. De gist- en lagertanks staan buiten in de openlucht. Het is een bijzondere ervaring om met de wind door je haren door de brouwer een kakelverse Gazelle, met gist, zo uit de lagertank getapt te krijgen.

Geen reactie's

Geef een reactie