Michael Jackson

Michael Jackson

Vandaag tien jaar geleden overleed Michael Jackson, volgens velen de beste bierschrijver die heeft bestaan. Zeker één van de meest invloedrijke. In een tijd dat de meeste brouwerijen hun best deden om ieder beetje afwijkende biercultuur te verzuipen in een zee van pils, beschreef hij de schoonheid van afwijkende, traditionele bieren. We spreken over de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw. In een tijd dat biertoerisme niet meer dan een lachwekkend excuus leek voor een kroegentocht, schreef hij de World Guide to Beer, in het Nederlands vertaald als de Spectrum Bieratlas. Voor vele vroege bierliefhebbers was de Bieratlas als een bijbel, een gidsboek op zoek naar het betere bier. De auteur, bij vergelijking, werd gezien als een eigentijdse bierheilige. Niet alleen in zijn geboorteland Engeland, maar van België tot de Verenigde Staten werd hij vereerd. Een wereldwijde held: Beersaint Michael. En zoals het een heilige betaamt wordt hij ook na zijn dood nog verheerlijkt.

De Spectrum Bieratlas introduceert voor het eerst het concept ‘bierstijlen’, een poging om de wirwar aan bieren in categorieën in te delen en zo begrijpelijk te maken. Nog steeds is dat de basis waarop we bieren indelen, hoewel de beperkingen van de aanpak door de ongebreidelde groei van het aantal bieren ook zichtbaar wordt. Zeker waar brouwers met opzet proberen juist buiten de lijntjes te kleuren. Inmiddels kent het bierkeurmeestersgilde BKG meer dan zevenenzestig biertypen. De Amerikanen benoemen er meer dan honderd.

De Spectrum Bieratlas is ook om een andere reden interessant om terug te lezen. Het geeft een prachtig beeld van de bierwereld van veertig jaar geleden. Een wereld waarin de tien grootste brouwers samen nog geen kwart van de totale markt bezat. De helft daarvan kwam uit Amerika, waaronder Schlitz en Pabst. Bass en Allied (Skol) zijn twee grote Britse top tien brouwerijen die sindsdien kopje onder zijn gegaan.

Inmiddels domineert ’s werelds grootste brouwer ABInBev met een marktaandeel van 30%. In z’n eentje. Het boek houdt het midden tussen nostalgie naar een biercultuur die verdwijnt en een eerste zwaluw van een op handen zijnde renaissance. IPA en Porter zijn er niet meer dan een echo uit het verleden, Berliner Weisse wordt hoger aangeslagen dan Weizen, communistische machthebbers laten in de DDR en Tsjechië vooral inferieur pils uit de ketels stromen, Italië moet het doen met een kwart kolommetje van nog geen tien regels.

Zelf heb ik Michael Jackson een keer ontmoet. Het was tijdens een Bierpassieweekend dat zijn Belgische uitgever en goede vriend Ben Vinken ieder jaar in Antwerpen organiseert. Hij was geen schaduw meer van zichzelf. Geplaagd door ziekte zat hij wat eenzaam weggedoken aan een tafeltje. Het was verre van het beeld dat ik me van de grote Michael Jackson voorstelde. Daarvoor kun je beter een van de afleveringen terugkijken van “the Beer Hunter”, waarin Michael op zoek gaat naar de bijzondere brouwers en traditionele bieren.

Velen hebben geprobeerd om de schoenen van Michael Jackson na zijn dood te vullen. Het is niemand nog gelukt. De ‘nieuwe’ Michael Jackson is nog niet opgestaan, hij is opgevolgd door een diversiteit aan bierschrijvers, -bloggers en -vloggers. Misschien is de bierwereld tegenwoordig ook wel te uitgebreid geworden om door één persoon verklaard te worden. Als dat zo is, is dat ook de verdienste van Beersaint Michael.

Geen reactie's

Geef een reactie