Generatiewisseling (1)

Generatiewisseling (1)

[2021] ‘Een familiebedrijf verliest iedere generatie aan concurrentiekracht’, zo kopte het Financieel Dagblad een tijdje geleden. Zou dat ook voor onze familiebrouwerijen gelden? Drie ervan vieren dit jaar hun 151 jarig bestaan, hopelijk met meer feestelijkheden dan met het jubileum in 2020 mogelijk was. Het artikel in het FD is gebaseerd op een onderzoek van de Erasmus Universiteit Rotterdam in samenwerking met BDO accountants en de Rabobank.

De kop blijkt tamelijk tendentieus. Het gaat er maar om hoe het familiebedrijf om gaat met de wisseling van de wacht. Op welke manier draagt de oudere generatie het bestuur over aan de jongere generatie? ‘Slijtage en oubolligheid liggen op de loer’, stelt dagblad Trouw in een artikel over hetzelfde onderzoek. Het blijkt dat wanneer er tijdig verjonging plaatsvindt en wanneer het bedrijf niet bang is om zo af en toe een externe CEO aan te stellen, dat dan het familiebedrijf bijzonder succesvol kan zijn. Niet voor niets staat boven het artikel in Trouw: ‘De merknaam is goud waard voor bedrijven als Dior, Mars of Heineken’.

Die wisseling van de generatie is het afgelopen jaar meer dan zichtbaar bij de Alfa-brouwerij, waar de vierde generatie met zichtbaar plezier de teugels overneemt van vader Harry Meens. Dochter Michelle treedt met fris elan meer en meer naar voren, terwijl vader Harry de rol van goedwillende adviseur op zich neemt. Vrijheid latend waar het kan, sturend waar het moet. Het beeld van Harry tevreden in een kersttrui bij een knapperend haardvuur in de laatste nieuwsbrief van de brouwerij is treffend. Ik kan me herinneren hoe geëmotioneerd hij was toen zijn dochter een aantal jaren geleden voor het eerst officieel een vergadering van brouwers bijwoonde. Een generatiewissel is niet niks. Het is een grootse gebeurtenis die maar eens in de vijfentwintig jaar voor komt.

Ook bij Gulpener blijkt de generatiewisseling goed uit te pakken. Vader Paul Rutten geeft zijn kinderen alle vrijheid om al dan niet in de brouwerij te stappen. Ze willen niet. Met John Halmans wordt een directeur gevonden van buiten de familie. Maar wat blijkt, het familieondernemerschap is toch gaan kriebelen bij zoon Jan Paul en zijn zus Maartje. Jan Paul geeft zijn baan als arts op en keert weloverwogen terug op het oude nest. Ook Maartje komt weer naar Gulpen. Uit eigen keuze, niet afgedwongen door de generaties voor hen. Het is best knap om als ouders je kinderen geen druk op te leggen om in het familiebedrijf te gaan werken. Er zit ziel en zaligheid in, van tientallen, zo niet honderden jaren.

De duurzame koers die onder vader Paul is ingezet en door John nog meer diepte krijgt, pakt de nieuwe generatie op met verdubbelde kracht. In samenwerking met producent Meura verrijst het groenste brouwhuis van heel Europa. Geen klein bier voor een relatief kleine onderneming. Het is een investering die alleen loont als je geen kwartaalcijfers hoeft te publiceren, maar kunt denken in generaties. Dat is de kracht van een familiebedrijf. Geheel terecht ontvangt Gulpener in 2020 de Koning Willem I prijs voor duurzaam ondernemerschap uit handen van koningin Maxima.

Van een slijtage per generatie lijkt bij deze brouwerijen geenszins sprake.

Dit is deel 1 van een column die eerder dit jaar verscheen bij de Stichting Erfgoed Nederlandse Biercultuur. Foto: Koning Willem I stichting

Geen reactie's

Geef een reactie