Hard werken voor hopscheuten

Hard werken voor hopscheuten

[2011]  Als je de trendwatchers mag geloven zijn streekproducten helemaal in. Dat geldt ook voor seizoensproducten. Een streekgebonden seizoensproduct moet dan wel helemaal de top van de hype zijn. Als zo’n product zich dan ook nog slecht laat bewaren en transporteren, zit er maar een ding op: in het seizoen op pad naar de lekkernij. Dat is precies wat er zich tussen half februari en half april in het Belgische Poperinge afspeelt. In die periode beginnen de hopplanten uit te lopen. En die eerste uitlopers, met de prachtige naam hopscheuten, zijn een lokale delicatesse. We kennen de bloemen van de hopplant als kruiderij in vrijwel alle bieren. Bitter en nadrukkelijk aanwezig. Hopscheuten zijn daarentegen een hele delicate knapperige groente. Het zijn de laatste 6 a 7 centimeters van de  jonge uitlopers van de plant. Ze mogen geen licht gezien hebben, want anders verkleuren ze van roomwit naar donker rood. Echte kenners eten ze rauw, zodat alle delicate smaken bewaard blijven, maar ook heel kort roerbakken levert een buitengewoon smakelijk resultaat op. Eventueel kun je een druppeltje hazelnootolie toevoegen om de nootachtige smaak te accentueren.

De hoppescheut is een buitengewoon bewerkelijke groente om te telen. Je betaalt er dan ook al snel meer dan € 100 per kilo voor. Wie meer wil weten van de teelt van hop en hoppescheuten is van harte welkom op de boerderij van Wout en Benedikte Desmyt in Proven, vlakbij Poperinge. Zij zijn een van de 28 hoptelers die in het gebied actief zijn, en daarvan oogst een kwart de hoppescheuten. In de koude maanden worden de scheuten in ‘forcerie’ gekweekt zoals Wout en Benedikte dat noemen. Ieder jaar rooien ze een deel van de hopplantage om ruimte te maken voor nieuwe planten. De wortelstokken die zo vrijkomen worden met een klein handbijltje van alle overtollige wortels ontdaan. Het is een arbeidsintensief werkje, dat de ouders van Wout graag op zich nemen. Regelmatig moet de bijl bijgevijld worden, omdat er nog allerlei restanten ijzerdraad in de wortelstokken achtergebleven zijn. Vervolgens legt Wout de wortelstokken in rijen neer in een van de oude stallen van de boerderij. Eroverheen komt een laag van tien centimeter aarde. De vloer wordt verwarmd met de warmte van de nabijgelegen varkensstal. In ongeveer drie weken lopen de wortelstokken uit. Ze worden met een riek uitgegraven en de witte uitlopers worden met de hand één voor één afgebroken. Alleen het topje van de hopscheut is een delicatesse, de rest van de uitloper is te vezelig. Dat is alleen goed om soep van te trekken, maar dat doet niemand meer. Er zijn meer dan twintig wortelstokken nodig voor één kilo scheuten. Benedikte wast de hopscheuten in een grote tobbe en sorteert ze binnen aan de keukentafel uit. Hopscheuten eet je het best zo vers mogelijk. Wout en Benedikte voeren dit tot het uiterste door. Ze oogsten alleen zoveel, als de restaurants voor die avond besteld hebben. Verser kan het niet. Veiling of tussenhandel komt er niet aan te pas. Vanaf half maart is het mogelijk om hopscheuten van de koude grond te oogsten. Ook dat vraagt om veel werk. Alle wortelstokken moeten van een extra laag aarde worden voorzien om te voorkomen dat de scheuten, net als asperges, al voor de oogst het licht zien.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.