[2026] 17 maart is de naamdag van Sint Patrick. Daarmee is het ook de nationale feestdag van Ierland. Ik vind het fascinerend hoe het de Ieren hun nationale feestdag tot een internationale hoogmis van stout hebben weten te maken. Dat komt niet in de laatste plaats door de lange en warme band die bestaat tussen de Ieren en hun bekendste biermerk Guinness. Dat bedrijf werd in 1759 gesticht door Arthur Guinness. Stel je eens voor, dat is helemaal aan het begin van de industriële revolutie. Koning-stadhouder Willem III had nog geen zeventig jaar daar weer voor de legers van zijn katholieke schoonvader James II verslagen. Het zou nog meer dan anderhalve eeuw duren voordat de republiek Ierland werd uitgeroepen. Arthur weet een lease voor een periode van negenduizend jaar te bedingen voor het terrein waarop zijn brouwerij gevestigd is. Dat is nog eens denken in generaties. We zitten nu op ongeveer 2% van die periode. Guinness heeft nog even te gaan. De leasevergoeding bedraagt 45 pond per jaar. De brouwerij staat bekend als een sociale werkgever, met meer oog voor haar werknemers dan de meeste bedrijven van die tijd.
De verbondenheid tussen Guinness en Ierland wordt ook gesymboliseerd door de harp. De harp is zowel het logo is van Guinness, als het nationale symbool van Ierland. Dat de brouwerij serieus veel ouder is dan de republiek zelf, komt ook bij het gebruik van de harp naar voren. Al sinds de Middeleeuwen is de harp een symbool van de Keltische identiteit. De liefde voor muziek gaat ver terug in Ierland. Guinness laat de Keltische harp in 1876 als merk voor haar brouwerij registreren. Op het moment dat de republiek het traditionele muziekinstrument ook wil voeren als nationaal symbool, leidt dat tot een opvallend compromis. Ierland mag de harp als nationaal symbool gebruiken, onder andere op de euromunten, maar dan wel in spiegelbeeld. Het origineel blijft een merkuiting van de brouwerij. Als je zo over de verbondenheid leert, is het bijna verbazend dat de nationale kleur van de Ieren groen is, en niet zwart als het bier.
De familie Guinness boert goed. In 1860 laat Benjamin Lee Guinness op eigen kosten de kathedraal van Sint Patrick in Dublin restaureren. In de jaren daarvoor was de kerk volledig vervallen. Het is een tijd van ongekende ongelijkheid. In de grote hongersnood van 1845 zijn vele duizenden Ieren gestorven en vele anderen geëmigreerd, onder andere naar de Verenigde Staten. Die emigratiegolf is er mede verantwoordelijk voor dat over de hele (westerse) wereld Sint Patricks Day als Ierse feestdag gevierd wordt. De gift van Benjamin Lee gift komt omgerekend naar deze tijd neer op een bedrag van enkele miljoenen euro’s. Tot op de dag van vandaag kun je in de kathedraal de zoete weeïge geur van wort ruiken. De brouwerij ligt maar een paar honderd meter verderop.
Hoewel je misschien anders zou denken is Sint Patrick geen beschermheilige van de brouwers. Ook niet van de bierdrinkers overigens. Dat is hij wel van Ierland, vanzelfsprekend, en van de kuipers. Zeker in de begindagen van Guinness was dat een belangrijk ambacht. Want zonder kuipers geen mogelijkheid om het bier in vaten naar de dorstige drinker te krijgen. Tegenwoordig gaat dat in blik, fles en het liefst in fust. De dorst naar Guinness is er niet minder om.