Appeltjes van Oranje

Appeltjes van Oranje

[2010]  Onlangs ontmoette ik in Oostenrijk Andreas Parrer, die er naast zijn gewone werk een klein importbedrijfje van bijzondere bieren op nahoudt. Niet alleen importeert hij bier, hij ontwikkelt ook nieuwe recepten die hij dan door een kleine brouwerij laat brouwen.

De Duitse gewoonte om bier te mengen met frisdrank om daarmee een zoete bierachtige drank te krijgen is hem een doorn in het oog. Dat is geen echt bier meer. Aan de andere kant moet ook Andreas toegeven dat deze Biermischgetränke wel populair zijn. Fruitige bieren met een lager alcoholpercentage trekken de aandacht.

In Nederland zie je een zelfde soort beweging met de rosébieren. Ook dat zijn fruitige bieren, hoewel veel te zoet naar mijn mening – en vaak nogal kunstmatig van smaak. Maar het bier loopt wel (voor een zomer of drie) en laat mensen die normaal geen bier drinken kennismaken met deze drank.

Het mooie van Andreas is dat hij de trend wel onderkent heeft, maar niet in de val van mierzoete bieren getrapt is. Hij heeft zich laten inspireren door de Belgische witbieren als Hoegaarden om een bier te maken met sinaasappelschil en koriander. Maar in tegenstelling tot zijn Belgische voorbeelden is deze Oostenrijkse kloon gemaakt van alleen gerstemout, zonder toevoeging van tarwe. Daardoor ontstaat een helder en geel bier. “Belgische Tradition in österreichischer Qualität” noemt hij het zelf. Het is een heel verfrissend bier geworden met een duidelijke citrus geur en smaak, maar verder mooi droog. Een klein beetje meer hop had het bier misschien nog iets spannender gemaakt. Met 4,4% alcohol is het ook nog eens een bier dat niet te zwaar is. Het bewijs dat een smaakvol bier helemaal niet zoveel alcohol hoeft te bevatten. Hij noemt z’n bier Orange Pale Ale en dat zou het een mooi bier voor een warme Koninginnedag kunnen maken.

Een ander voorbeeld van Oostenrijkse fruitige bieren brouwt brouwerij Hofstetter in het Mühlviertel van Opperoostenrijk – vlakbij de Tsjechische grens. De brouwerij stamt uit 1449 en is daarmee de oudste van het land. Het is nog een echt klein familiebedrijf, met eigenlijk alleen afzet in de lokale omgeving. Bijna de helft van het bier wordt aan de poort verkocht. Het is zo goed dat mensen er graag voor omrijden. Hoewel het een kleine brouwerij is, schuwt brouwmeester Jens het experiment niet. Gemiddeld worden zo’n zestien verschillende bieren per jaar gebrouwen. De teller voor dit jaar staat al op dertien, dus het zou kunnen zijn dat het record gebroken wordt.

Het Mühlviertel is bekend om z’n zure appeltjes. Veel te zuur om te eten, maar daardoor heel bruikbaar voor het maken van cider of appelbier. Bij Hofstetter voegen ze 30% appelsap toe aan het bier, vlak voor de vergisting. Het resultaat is een bier dat naar frisse appeltjes ruikt en friszuur van smaak is. Ook dit bier heeft met 4,2% relatief weinig alcohol. Het zijn in Nederland nog onbekende bieren, maar als huidige trend van zoete en fruitige bieren verandert naar fruitige dorstlessende exemplaren, dan maken dit soort experimenten grote kans een succes te worden.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.