Brand op het Preuvenemint

Brand op het Preuvenemint

[2006]  Afgelopen donderdag was ik op de opening van het preuvenemint. Een puur Maastrichts culinair spektakel dat inmiddels landelijke uitstraling heeft gekregen. Die landelijke uitstraling bleek ook uit de woorden van Burgemeester Gert Leers die halverwege zijn openingswoord van het Mestreechs overschakelde op het Hollands om ook de mensen “van boven de grote riolen” welkom te heten. Daarvoor had de deken van Maastricht in onvervalst dialect tot de Seigneur gebeden om Hem te danken voor het goede dat op het Vrijthof te vinden is. En dat goede is veul.

Iedereen die op culinair gebied iets te betekenen heeft in de stad, is met een tent aanwezig. Van sterrenrestraurant zoals Beluga, tot de studentenvereniging van de Hogere Hotelschool, overal is goed te eten en te drinken. Je slentert wat, proeft een verrukkelijk soepje hier en een sappige tournedos daar. Het is stampvol. Het is een kwestie van zien en gezien worden. Op het centrale podium treden lokale helden op. Het publiek danst, sjanst en drinkt. Iedereen die in Maastricht iets voorstelt is aanwezig. Ministers, kamerleden, soapsterren en zelfs een Amerikaanse casinobaas genieten van deze avond.

Tussen de eettenten en centraal in het midden van deze culinaire markt staan de stands van de drank die dit allemaal samenbindt. Het bier van Brand vloeit in ruime mate. En voor zo’n festival vloeit het ook op een bijzondere manier: mooi getapt en in glazen glazen. Niks geen plastic bekertjes met een plons gerstenat. Vrijwilligers uit het Maastrichtse verenigingsleven bemannen de tappunten. Ze hebben een training gekregen van één van de beste tappers van ons land. Een bollende schuimkraag van twee vingers dik op een lekker koud pilsje is het heerlijke gevolg. De vrijwilligers verdienen met het tappen geld voor hun harmonie, toneelvereniging of schutterij. Van de € 1,60 die je voor een pilsje betaalt is zestien cent voor het goede doel.

Vijfentwintig jaar geleden is het preuvenemint begonnen als een eenmalige lunch op het Vrijthof. De schutterij had nieuwe uniformen nodig, en de lunch was een goede gelegenheid om geld op te halen. De rest is geschiedenis. Nog steeds staat een lokaal goed doel centraal.

Het preuvenemint heeft door heel Nederland veel navolging gevonden maar is nooit geëvenaard. Dat komt niet in de laatste plaats door het unieke verenigingsleven in het zuiden van Limburg en de Bourgondische inborst. Lekker eten, genieten van een goed glas bier, mensen kijken en ontmoeten en dan ook nog iets doen voor een goed doel, beter kan het niet worden denk ik, als ik rond half twee van het Vrijthof weg slenter. De stands sluiten langzamerhand en de die-hards verzamelen zich in de Oude Vogelstruys. Het café waar vijfentwintig jaar geleden dit evenement geboren werd, is de logische plek om een mooie avond af te sluiten. Met een mooi getapte Brand vanzelfsprekend.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.