Nul komma niks

Nul komma niks

[2010] De Brabantse brouwers van Bavaria zijn nooit te beroerd met iets nieuws te komen. En met alcoholvrij bier hebben ze een naam hoog te houden. Ooit – we spreken 1988 – kwamen ze met het eerste echt alcoholvrije bier op de markt. Daarvoor had je alcoholarm bier, met nog altijd 0,5% alcohol. Heineken noemde dat bier Buckler, Grolsch noemde het Stender en Youp noemde het niet te drinken. Maar Bavaria Malt was echt alcoholvrij. Bovendien hadden de brouwers uit Lieshout het lef om hun eigen merknaam aan het bier te verbinden, en niet één of andere verengelste fantasienaam. Het bier werd een instant hit. Het hielp dat de Amerikanen net hun eerste oorlog in Irak begonnen waren, en dat de militairen zaten te springen om een bier, maar dan wel zonder alcohol. En net zoals in de Tweede Wereld oorlog de frisdrank Coca Cola op de golven van het Amerikaanse leger Europa veroverde, veroverde Bavaria Malt de Arabische Golfregio.

Ook in Nederland werd het bier populair. Op het hoogtepunt in de jaren negentig, werd per hoofd van de bevolking maar liefst zeven liter alcoholarm en alcoholvrij bier gedronken. En Bavaria was marktleider. Inmiddels is onze dorst naar dit biertype weggezakt tot onder de liter. En eerlijk gezegd, verbazend is het niet. De eerste die een malt lekker vindt, moet ik nog tegen komen. De naam “malt” voor alcoholvrij bier helpt ook al niet. Voor een whiskyliefhebber staat een malt juist voor de meest begeerlijke whisky, gestookt met zuivere mouten en uit de ketels van slechts een distilleerderij. Ook veel Europese bieren zijn volmout bieren, dat wil zeggen, bieren die alleen mout als zetmeelbron hebben. Maltliquor is in de Verenigde Staten zelfs de naam voor bier met een verhoogd alcoholpercentage, het bier voor dronkenlappen. De naam malt voor alcoholvrij bier is daarmee verwarrend en toen er zelfs de geur van versleten grijze pantoffels om kwam te hangen werd het tijd voor iets nieuws.

En sinds een week is het er: Bavaria 0.0% premium Wit. Een witbier met zonder alcohol. Het is een mooi bleekgeel, wazig bier geworden met een opvallend fruitige smaak. Vooral de smaak van banaan valt me op. Hoewel de smaak van het bier het niet haalt bij de varianten met alcohol, is het een prima alternatief geworden voor de momenten dat je wel bier wilt drinken, maar toch scherp moet blijven. Het logge, granige van ‘gewoon’ alcoholvrij bier is vrijwel geheel verdwenen. Dit is gewoon een smakelijk bier en een prima alternatief voor de Bob die zijn buik vol heeft van cola en sinaasappelsap. Voor de gezondheidsbewusten: het bier heeft 0 gram vet, 0 gram natrium, 1,3 gram suiker en 55 kcal per glas van 200 ml.

Het etiket heeft een premiumuitstraling gekregen: wit en blauw met veel zilver. Het is zelfs zo premium geworden dat de zilveren tekst op het witte achteretiket bijna niet te lezen is. Wie toch zijn best doet en de fles in het licht draait komt tot de ontdekking dat het bier acacia-extract bevat. Lees ik het nou goed, staat er niet acai-extract? Die hippe übergezonde bes uit de Amazone? Nee, er staat toch echt acacia-extract, die gele struik hier uit de buurt. Ben benieuwd of die de bananensmaak heeft gegeven.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.