Philharmonic

Philharmonic

[2010]  De traditionele Engelse pub staat onder druk. Meer dan vijftig pubs per week sluiten hun deuren voorgoed. En dat is jammer. Net als de bolhoed en de rode telefooncel verdwijnt dit icoon van de Engelse cultuur langzaam maar zeker uit het straatbeeld. Alleen de zwarte taxi en de dubbeldekker houden moedig stand. En ik begreep dat die taxi inmiddels in China gebouwd wordt. Veel karakteristieke pubs vallen ten prooi aan grote ketens die zoveel inkoop- en marketingkracht hebben, dat het lokale kroegje lijkt te verbleken.

Nu komen Engelse pubs, net als het bruin café in Nederland, voor in soorten en maten. Je hebt donkere drinkholen, met tapijt tot aan de muren, maar je hebt er ook fonkelende kathedralen van de alcohol, de zogenaamde gin palaces, zeg maar jeneverpaleizen. Die gin palaces kwamen op aan het einde van de negentiende eeuw, toen Engeland nog het centrum van de wereld was en niet te beroerd om die rijkdom te etaleren. In een gin palace zijn kosten nog moeite gespaard om de gast onder de indruk te laten zijn. De bar is van het prachtigste hout, overal spiegels, geslepen glas en blinkend gepoetst koper. Het opvallende is dat het bijna protserige jeneverpaleis mede aanleiding was voor de geheelonthoudersbeweging om het drinken van alcoholhoudende dranken, en niet alleen sterke drank, aan banden te leggen.

Die beweging had tot gevolg dat het hoogtepunt van de gin palaces maar van korte duur was. Twee wereldoorlogen, een rationalisatie van de Engelse brouwindustrie en een drastische inmenging vanuit de Overheid later, is er vrijwel geen enkele meer over.

Een van de mooiste bewaard gebleven exemplaren staat in Liverpool. De bar heeft als officiële naam de Philharmonic Diningrooms. Het is een echte pub, maar de concertzaal aan de overkant van de straat, die de pub zijn naam gaf, wilde niet dat er tegenover deze culturele tempel zoiets eenvoudigs als een bar zou staan. De Philharmonic is gelukkig verre van eenvoudig. De Liverpoolse brouwers van de Cains brouwerij wilden met dit café hun rijkdom etaleren. In Liverpool werden aan het begin van de twintigste eeuw vele oceaanstomers gebouwd. De timmerlieden die deze schepen van hun magnifieke interieur voorzagen werden door Cairns ingehuurd op het moment dat ze, tussen twee schepen in, even zonder werk zaten. Zo had de brouwerij tegen lage kosten beschikking over de beste vaklieden van het land. In de Philharmonic is het resultaat daarvan nog steeds te zien. Een prachtige mahoniehouten lambrisering, inlegwerk, een ‘behang’ van beslagen koper met zeefiguren en licht dat parelend gezeefd wordt door geslepen ramen. De Philharmonic Diningrooms heeft een centrale ruimte met mozaïekvloer en dan twee zijkamers “Brahms” en “Liszt”. Daartussen een gangetje naar nog een flinke ruimte waar vroeger de biljartzaal was. Het bier kun je na vertering achterlaten in een WC van rood graniet – zo mooi, dat ze als monument van nationaal belang is bestempeld. De urinoirs zijn zelfs uitgegroeid tot een toeristische attractie, zelfs voor diegenen die geen bier drinken. Er worden rondleidingen georganiseerd, zodat nieuwsgierige vrouwen kunnen zien in wat voor een weelde de mannelijke bezoekers van de Philharmonic hun volle blaas tot rust kunnen brengen.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.