Taakawa

Taakawa

[2007] Soms kom je een bier tegen dat een bijzonder verhaal te vertellen heeft. Taakawa is zo’n bier.

Taakawa vindt zijn wortels in de Maori-cultuur van Nieuw Zeeland. Bruce Smith en Simon Burney, twee Maori van de Hawkawa stam, besloten enkele jaren geleden een bier te ontwikkelen dat gebaseerd is op de eeuwenoude tradities van hun eigen volk. Voor het bier gingen ze uit van een recept dat de Britse onderzoeker Richard Taylor ruim honderddertig jaar geleden optekende.
Het recept van Taylor is de eerste beschrijving van een bier met kawakawa, een geneeskrachtig kruid dat de Maori sinds mensenheugenis toepassen. Ze gebruiken het bij de meest uiteenlopende aandoeningen, wonden en ontstekingen. Maar kawakawa heeft meer dan medicinale waarde. Bij bruiloften, begrafenissen, het zegenen van kano’s en voedsel – kortom bij allerlei spirituele rituelen – overal duikt dit groene plantje op. Kawakawa behoort tot dezelfde plantenfamilie als zwarte peper en groeit in de bossen op het Noorder Eiland van Nieuw Zeeland. In bier neemt kawakawa de plaats in van hop.  Het bier smaakt daardoor minder bitter en meer naar bloemetjes. Bovendien schuimt Taakawa minder.

Het brouwproces wijkt niet af van het gebruikelijke. De basis voor het bier is gerst en water uit de Rangitiki-vallei op het Noorder Eiland, een mythische plaats voor de Maori. Smith en Burney noemen hun brouwerij Waituna, naar de rivier die door de vallei stroomt. Inmiddels hebben zij het brouwen overgelaten aan een brouwerij in Auckland, die in staat is het bier in veel grotere hoeveelheden te produceren, waardoor wordt export mogelijk wordt. Smith en Burney zien Taakawa als een mooie manier om het culturele erfgoed van de trotse Maori uit te dragen. Omdat te onderstrepen noemen ze hun bier “indigenous ale of Aotearoa”. Aotearoa is de Maori naam voor Nieuw Zeeland en betekent zoveel als ‘het land van de lange witte wolk’.

 De smaak

Een mooi verhaal is leuk, maar uiteindelijk gaat het toch om de smaak van het bier. De makers van Taakawa adviseren om Taakawa direct uit de fles te drinken. Dat maakt mij achterdochtig. Wanneer je uit de fles drinkt, kun je minder goed proeven. Afwijkende smaken blijven daarvoor verborgen. Wie wel eens Corona heeft gedronken uit een glas, weet wat ik bedoel.

Als je Taakawa in een glas uitschenkt, valt op dat er nauwelijks een schuimkraag ontstaat. De paar grote bellen spatten al snel uit elkaar. Het bier heeft geen uitgesproken geur. De smaak van het bier is moutig en bloemetjes-achtig. Ook proef je iets van gras. Het bier is heel fris en heeft een droge afdronk. Opvallend is de grote hoeveelheid koolzuur. Taakawa geeft je snel een opgeblazen gevoel. Eén bier is lekker, maar een tweede is al snel teveel. En dat is jammer, want daardoor is bij Taakawa het verhaal beter dan het bier.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.