11 mrt Tafelbier – 2
[2026] Biersommelier Ithar de Costa heeft een bijzondere missie: namelijk om tafelbier in ere te herstellen. Hij wil voorkomen dat tafelbier, zoals dat in België nog bestaat, wegzakt in het moeras van de vergetelheid. Dat doet hij niet alleen omdat hij tafelbier een fascinerende drank vindt, maar meer nog vanwege de culturele waarde.
Zoals de naam al aangeeft, is tafelbier een bier dat je aan tafel drinkt. Een bier dat je deelt, vaak geschonken uit een grote fles. In België is tafelbier een bier met een laag alcoholgehalte. Dat ligt zo tussen de 1% en 2,5%. En hoewel tafelbier een oude traditie is, past dit uitstekend bij de huidige trend van minder drinken. Desondanks staat tafelbier onder druk. Niet veel brouwers brouwen het meer. En dat is vreemd, stelt Ithar, gegeven de grote populariteit van gala bieren: bier met geen of een laag alcoholpercentage.
Het is jammer om nog een andere reden. Eentje die te maken heeft met onze huidige, hyper individuele tijd. Galabier is bij uitstek een drank die je als individu drinkt. Je ziet weinig mensen hun blikje 0.0 delen. Het is bovendien een bier waarmee je uit kunt drukken waar je voor staat, wie je bent. Daarom moet het merk goed zichtbaar zijn. Als het even kan, heeft het bier ook nog een bijzondere twist, in hop of anderszins. In ander woorden met galabier brengt de drinker zijn eigenheid tot uitdrukking.
Tafelbier is exact het tegenovergestelde. Het is bij uitstek bescheiden. Het bier wordt bij voorkeur verkocht in saaie grote bruine flessen, afgesloten met zo’n afzichtelijke plastic schroefdop. Het etiket is traditioneel en voornamelijk informatief. Er wordt weinig moeite gedaan om de consument te verleiden. Tafelbier is een bier van simpele elegantie. Maar het belangrijkste is, tafelbier is gebrouwen om te delen, aan tafel tijdens de gezamenlijke maaltijd. Het is lekkerder en voedzamer dan een glas water en veel gezonder dan frisdrank.
Tafelbier is een teken van matiging en verbondenheid. Die verbondenheid geldt in België niet alleen de mensen aan tafel, maar ook tussen de generaties. Tafelbier is iets wat je van je grootouders leert drinken. Daarmee legt tafelbier ook een verbinding in de tijd, aldus Ithar. Delen, verbinden, het zijn begrippen waar we in de huidige tijd wel wat meer aandacht voor mogen hebben. Vandaar dat ik de missie van Ithar zo’n mooie vind.
Die missie is overigens niet eenvoudig. Juist vanwege het bescheiden karakter is er in archieven weinig over tafelbier terug te vinden. Alleen de naam al, wanneer is die eigenlijk in zwang gekomen? En tafelbier blijkt niet een strikt Belgisch fenomeen. Dunbier kennen we in de lage landen uit de middeleeuwen. Maar de term tafelbier lijkt pas in de 19e eeuw ingang te vinden. Niet alleen in de lage landen bestaat tafelbier. Ook de Britten kenden een traditie van table beer, die nu verloren is. Wie heeft eigenlijk de regels opgesteld waar tafelbier aan moet voldoen? Waarom is het in België uitgegroeid tot een levende traditie, terwijl het in de omringende landen totaal verloren is gegaan? Het zijn allerlei vragen die het bescheiden tafelbier op roept en die juist door die bescheidenheid zo lastig zijn te beantwoorden. Het is mooi dat Ithar de moeite neemt om zich hierin te verdiepen.
Geen reactie's