VB

VB

[2011]  De Amerikaanse muzikant Frank Zappa zei eens: “Je kunt geen echt land hebben als je geen bier en geen luchtvaartmaatschappij hebt. Het helpt als je een soort voetbalelftal hebt, of wat atoomwapens, maar het minste wat je nodig hebt is een bier.” Daarmee slaat hij de spijker op z’n kop. Ieder land heeft z’n eigen bier waarmee het zich identificeert. Niet voor niets vieren we onze Olympische successen bij voorkeur in het Holland Heineken Huis. Een Argentijn zal zich in Quilmes herkennen, een Zuid Afrikaan in Castle en een Amerikaan misschien in Budweiser. Maar nergens is de associatie sterker dan bij de Australiërs en het biermerk VB. Geen Nederlander zal het in z’n hoofd halen om iemand met een Heineken shirt aan te spreken met de vraag of hij uit Nederland komt. Bij een Jupilershirt lijkt me de vraag onder Belgen net zo onwaarschijnlijk. Maar geloof het of niet, iedere keer dat ik mijn shirt met het logo van VB draag, wordt ik aangesproken met de vraag of ik niet van ‘down under’ kom. Het lijkt die gelijknamige hit van de band Men at Work wel.

Het fenomeen leidt tot twee conclusies. Ten eerste dat je overal Australiërs tegen het lijf kunt lopen. Ten tweede dat VB z’n branding wel heel goed voor elkaar heeft. Je zou denken dat het meest Australische bier Foster’s is. Maar voor de Australiër is dat VB, Victoria Bitter. Het behoort overigens wel, net als het bekendere Foster’s tot hetzelfde brouwconcern Carlton and United Breweries. Waar je Foster’s bijna overal op de wereld kunt vinden als “Australian for beer”, is VB is een merk dat je buiten het continent niet veel tegenkomt. Maar in Australië is het alom aanwezig als het meest gedronken bier van het land en sponsor van het nationale cricket elftal. Misschien ligt daar wel het grote verschil met grote wereldwijde merken als Budweiser of Heineken: groot in het binnenland, onbekend in het buitenland.

Is het bier net zo briljant als z’n marketing? Afgaand op de naam zou je verwachten dat Victoria Bitter een bovengistend bier is in de Engelse stijl. Niets is minder waar. Rond 1890, toen Thomas Aitken, de Victoria Brewery in Melbourne oprichtte en zijn Bitter op de markt bracht, zal dit wel het geval zijn geweest. Maar smaken veranderen. Inmiddels is VB een blonde dorstlessende lager met 4,6% alcohol en, ondanks de naam, niet al te veel bitters. Voor dat bittertje maken de brouwers gebruik van Australische ‘Pride of Ringwood’ hop. Dat maakt VB een prima bier voor de warme outback, in de bar of bij de barbie. Een bier dat past bij de Australische levenshouding ‘No worries, mate’ Alles klopt, het is dorstlessend en relaxed maar een smaaksensatie is het zeker niet.

In het komende nummer van Bier! in de rubriek wereldbieren aandacht voor dat andere Australische bierfenomeen: Foster’s.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.