Zeewaardig bier

Zeewaardig bier

[2010]  Sail in Amsterdam. Afgelopen donderdag was de Sail in met duizenden bootjes die de oude windjammers begeleidden. Aan boord feestende mensen met prosecco, rosé, cola, water of bier. Zonder twijfel zal pils uit blik het favoriete bier aan boord geweest zijn, en hofmeesters met een beetje gevoel voor de locatie zullen voor een Amsterdams pils als Heineken of Amstel gekozen hebben. Hofmeesters met gevoel voor locatie en gevoel voor smaak kozen voor de bieren van brouwerij ’t IJ.

Maar vroeger, in de tijd van de windjammers, wat was toen het favoriete zeevarende bier? In de zeventiende tot negentiende eeuw was bier de onvermijdelijke drank aan boord. Voedzaam en veiliger dan water. Zonder bier werd er niet gevaren. De Pilgrimfathers vestigden hun beroemde kolonie in wat nu de Verenigde Staten is op die plek waar hun bier aan boord opraakte. In Kaapstad, de tavern of the two seas, werden brouwerijen gebouwd om de Oostinjevaarders van voldoende vers bier te voorzien.

Toch is er maar een bier dat de titel ‘meest zeewaardige bier’ mag dragen. Dat is IPA – Indian Pale Ale. IPA is een biersoort die, net zoals vele andere, volledig uitgestorven was. Uitgestorven totdat Amerikaanse microbrouwerijen deze bierstijl herontdekten en het met een Amerikaanse vertaling nieuw op de markt brachten. Het is een van de meest gewilde bierstijlen onder bierliefhebbers aan de andere kant van de oceaan. De reden dat het bier bij de Amerikanen zo in de smaak valt, ligt in de compromisloze uitgesproken krachtige smaak. Het is een blond bier met een hoger dan normaal alcoholgehalte en een forse dot hop.

Van oorsprong was het bier helemaal niet bedoeld voor Amerika, maar voor de nakende Britse kolonie in India. Dat land was veel te warm om zelf in te brouwen. De Britten die er woonden hadden wel grote dorst. Die lesten ze eerst met Franse en Portugese wijnen, claret en madeira. Maar toen er de zoveelste oorlog lussen Frankrijk en Engeland uitbrak, werd het als niet zo vaderlandslievend gezien om Franse wijn te drinken. Britten, die leven op bier en rosbief. En dat bier moet een stoer bier zijn om een zeereis te kunnen overleven. Dat is bijzonder, want de meeste bieren overleefden een reis naar het volgende dorp al nauwelijks. Die zeereis gaat twee keer over de evenaar, via de Azoren naar Brazilië, rond Kaap de Goede Hoop, langs Somalië (ook toen al bekend om z’n zeerovers) naar India. De reis kan maanden duren. En het bier moet de stormen, brandende hitte en de lange tijd kunnen doorstaan.

Al rond 1700 wordt er Engels bier in India gedronken, maar het echte hoogtepunt kent IPA tussen 1825 en 1875. Tienduizenden vaten per jaar gaan scheep om dorstige kelen aan de andere kant van de wereld te smeren. Bierbrouwers als Bass en Allsopp verdienen er een fortuin. Het einde komt plots en onverbiddelijk. Onder koningin Victoria wordt het Engeland puriteinser en drinkgelagen raken uit de mode. Ook wordt er een nieuw bier uitgevonden, dat nog beter smaakt in de warme tropenzon: pils. De Engelse brouwers missen de slag en gaan ten onder. IPA raakt in de vergetelheid totdat het aan de eind van de twintigste eeuw wakker wordt gekust door Amerikaanse brouwers.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.