E410: of je peulen lust

E410: of je peulen lust

[2014] Soms leidt de vondst van een nieuw bier tot een hele reeks onverwachte ontdekkingen. Soms heeft dat met de naam of herkomst van het bier te maken, maar soms ook met de ingrediënten. Brouwers hebben de vrijheid om  allerlei kruiden en andere zaken aan hun bier toe te voegen. Zolang het bij natuurlijke kruiden, vruchten en zaden blijft, is dat alleen maar mooi en een verrijking van de smaak.

Onlangs vond ik een wel heel bijzonder bier op Ibiza. Het partyeiland Ibiza staat niet bekend om z’n rijke bierkeuze. Het draait hier om cocktails, rosé en witte wijn. Als het maar duur en chique is. Gewone premium wodka is al niet speciaal genoeg meer: het merk Cîroc wordt aangeprezen als ultra premium wodka – wat dat dan ook mag zijn betekenen. Ben benieuwd wat de overtreffende trap daarvan weer wordt. Bier is er duidelijk nog niet ‘ultra premium’. Pils is er van Heineken tot Corona en alle Spaanse varianten. Als je iets bijzonders wilt krijg je het in een aluminium flesje voor de dubbele prijs. Wie liever bier van het eiland drinkt, krijgt een aluminium flesje Isleña, een bier dat zogenaamd van het eiland komt en waar marketing duidelijk de overhand heeft boven smaak. Speciaalbier is op Ibiza duidelijk nog niet über ultra premium genoeg voor een coole beachparty of dreunend dance event.

Ondanks de goed passende naam Exquisite kwam ik het bier met die naam dan ook niet tegen op zo’n überhip feestje, maar in een kleine Spar supermarkt. Gebrouwen met algarroba staat er op het etiket, of in de Engelse vertaling: carob beer. Mijn Spaans gaat niet verder dan “dos cervezas por favor” maar mijn Engels is toch best redelijk. Toch valt carob buiten mijn vocabulaire. Alle reden dus om het bier te kopen en te proberen.

De brouwer van Exquisite is Ibosim, een kleine craftbrouwerij die volgens de website daadwerkelijk uit Ibiza komt. Tot mijn verrassing is het bier pikzwart met duidelijke tonen van cacao en drop, blijkbaar afkomstig van dat mysterieuze carob. Toch maar even gegoogled. Carob blijkt Johannesbrood te zijn. Johannesbrood? Dat woord ken ik alleen van die ingrediëntendeclaratie van sausjes waarop soms het onmogelijke woord johnannesbroodpitmeel staat. Die combinatie van brood en pitten had ik al nooit begrepen, maar is niet interessant genoeg om verder op te zoeken. Nu het spul in mijn bier zit, ligt dat natuurlijk anders.

Johannesbrood blijkt een peulvrucht te zijn die groeit aan bomen die vooral in het Middellandse Zeegebied voorkomen. En als ik goed kijk zie ik dat de bomen in de boomgaarden langs de weg, die ik voor olijfbomen had gehouden, allemaal lange groene peulen dragen. De pitten zijn te malen tot een wit poeder dat als verdikkingsmiddel gebruikt wordt. In Europa is het toegelaten onder nummer E410. Gedroogde peulen worden als alternatief voor cacao gebruikt. A ha, vandaar de smaak van het bier! De pitten zelf hebben een vrij constant gewicht (zo’n 0,2 gram), en vandaar dat ze vroeger voor precisiemetingen gebruikt werden. De naam karaat, om het gewicht van diamant en goud aan te geven zou wel eens afkomstig kunnen zijn van keration, de oud Griekse naam voor Johannesbrood. En zo past het bier nog beter dan gedacht bij het glim glom van Ibiza.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.