[2025] Het lijkt wel of er dit jaar meer jubilerende brouwerijen zijn dan anders. In september viert brouwerij Noordt zijn tiende verjaardag. Hoofd brouwzaken Peter Rouwen is aan zijn stand verplicht om daarvoor iets bijzonders op de markt te brengen. Een bier, of een serie bieren, dat je verrast en waardoor je de ingrediënten, de gist en de kunst van het brouwen steeds meer gaat waarderen. Zo brouwt hij eerder een serie met lagerbieren die langzaam in de vergetelheid dreigen te raken. Aan zijn interpretatie van de Pennsylvania Swankey bewaar ik nog steeds goede herinneringen. Maar ook zijn ondergistende interpretaties van bovengistende biertypen als porter of tripel zijn indrukwekkend.
Voor het tienjarig bestaan brouwt Noordt onder meer een serie van elf bieren (voor ieder jaar eentje), waar dit keer niet de gist, maar de hop centraal staat. Ieder bier is hetzelfde met één uitzondering. Ieder bier heeft zijn eigen (dry)hop gekregen. De bieren zijn zo neutraal mogelijk gehouden, zodat je de eigenschappen van de verschillende hoppen goed kunt proeven. Bovendien moet je onder op het blikje naar een jaartal zoeken, waarna je pas af kunt leiden welke hop gebruikt is. Wel gaaf, want zo kun je onbevooroordeeld blind proeven.
Het elftal bieren is volledig Engelstalig. Noordt heeft maar één Europese hop opgenomen: Jester uit het Verenigd Koninkrijk. In het bier ontdek ik iets van zoete bloesem, maar ook iets licht bitters, wat in deze serie verder niet veel voor komt. De beroemde Yakima Valley in de Verenigde Staten is goed vertegenwoordigd, met maar liefst vijf hopvariëteiten. Mosaic is inmiddels een klassieker. Ik ontdekte wat van lychee, maar ook iets grassigs en zelfs een zweem van rubber. Sabro brengt duidelijk Amerikaanse tonen van citrus en frisse limoen. Talus doet me daarentegen sterk aan ananassnoepjes en ranja denken. Het bier is drogend in de afdronk. Krush kan me minder bekoren. Het bier is dik en vettig, met een hint van diesel. Grappig dat een hop zo’n mondgevoel kan veroorzaken. Ook proef ik wat kokos. De experimentele HBC1019 hop brengt me in de hoek van kiwi en bitter lemon en een klein bittertje. Er komt een zesde hop uit de Verenigde Staten, Strata uit Oregon. Ze brengt associaties van Granny Smith, rijp steenfruit en gebroken twijgjes.
De andere hopvariëteiten die Noordt gebruikt heeft komen helemaal van de andere kant van de wereld. Galaxy uit Victoria, Australië brengt me in gedachten naar de snoepjeswinkel van Jamin en is desondanks opvallend fris. Vanwege het grassige limoenkarakter van Eclipse had ik die ingeschat als een Amerikaanse hop. Maar ook deze komt uit Victoria. De laatste twee hopvariëteiten komen uit Nieuw-Zeeland. Superdelic kan me niet echt bekoren met een hint van citrus, maar vooral olie, staal en zweetsokken. Alsof de industriële revolutie op uitbreken staat. Nectaron daarentegen is een feestje van exotisch fruit, limoen en cactus.
Als ik uiteindelijk de toelichtende smaakomschrijving lees, die in het twaalfde, bierloze blikje zit, schrik ik. Bij vrijwel iedere hop heb ik iets anders geproefd dan er beschreven staat.
Wat gaaf dat het Noordt iedere keer weer lukt om een bijzondere, verrassende, lekkere maar ook leerzame reeks bieren op de markt te brengen. Op naar de volgende tien jaar.