Het oosten

Het oosten

[2008]  Onlangs organiseerde ik een proeverij met uitsluitend bieren uit het oosten van Nederland. Nog preciezer: met bieren uit Overijssel en Gelderland. Ik had me niet gerealiseerd dat er in die twee provincies zoveel verschillende brouwerijen actief zijn. Naast het overbekende Grolsch zijn dat er nog een tiental.

Die brouwerijen zijn zo verschillend als de bieren die ze maken. Zo heeft het Openluchtmuseum in Arnhem een gloednieuwe brouwerij gebouwd naast een juweeltje van een plattelandsbrouwerij uit de negentiende eeuw. Het is een opvallende combinatie geworden van strak modern design en verstild verleden. Onder de naam ’t Goeije Goet brouwen ze een blond en een witbier. De stenen kruiken zijn alleen in de museum winkel te koop. Die gelimiteerde verkrijgbaarheid speelde mij parten bij het voorbereiden van de proeverij. Want de bieren van de stadsbrouwerij in Zutphen zijn alleen van de tap te krijgen en ook de bieren van Erve Kots in Lievelde worden alleen aan de deur verkocht en dan nog bij voorkeur van de tap. Want Erve Kots wil “het prachtige landleven” van de Achterhoek laten zien.

Gelukkig bevindt zich in Ermelo één van de grootste bierwinkels van Nederland, met eigen brouwerij. De eigen bieren bleken op. Jammer voor mij, maar een goed teken voor de brouwers. Tussen de 750 verschillende bieren die De Burg op de schappen heeft staan, kwam ik nog veel ander moois tegen.

Zo was er een ruime sortering van brouwerij Mommeriete uit Holthone. Sinds 2004 brouwen  Gert en Carla Kelder zeven verschillende bieren, waarvan de namen verwijzen naar de historie van de steek rond Gramsbergen. Ik koos voor een witbier, Klokhennes Witte – en liet dat proeven tegen het Weizen van Grolsch. Het zijn allebei tarwebieren, maar daar houdt de overeenkomst mee op. Weizen van Grolsch is gebrouwen volgens het Duitse Reinheitsgebot, dat alleen het gebruik van mout, hop en water toestaat. Klokhennes Witte staat in de Belgische traditie, waarbij het bier op smaak gebracht wordt met koriander en citrusschillen. Tijdens de proeverij bleek maar weer eens dat smaken verschillen – ieder bier had z’n fans, maar de meerderheid koos voor het bier van de kleine brouwerij. Bij het proeven van de zwaarste bieren van de avond was het precies andersom. “De Vrouwer van Gramsbergen” van Mommeriete, met tien procent alcohol, kon minder mensen bekoren dan het Kanon van Grolsch, dat zelfs meer dan elf procent alcohol bevat.

Tussen het witbier en de krachtpatsers was er ruimte voor nog enkele andere bierspecialiteiten. Natuurlijk kon de echte beugel van Grolsch op de proeverij niet ontbreken – alleen al vanwege het plopgeluid dat het openen van de fles met zich meebrengt. Daarmee is het een icoon voor de Achterhoek en Twente. Een ander opvallend bier is Wagenings Tripel, een opvallend smaakvol en kruidig bier uit de ketels van brouwerij Onder de Linden. Het wordt alleen afgevuld in feestelijke 75 cl flessen met een grote kroonkurk waar niet elke flesopener raad mee weet.

De proeverij bleek een aardige introductie, maar om de eichte bierrijkdom van de steek te leren kennen zul je toch echt op pad moeten gaan. Dat is in zo’n mooie omgeving geen straf.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.