Line extenties

30 mei Line extenties

[2026] Dit voorjaar lanceert Heineken niet één, maar twee nieuwe bieren onder eigen naam op de Nederlandse markt: Heineken witpils en Heineken 0.0 Ultimate. Dat is uitzonderlijk. Lange tijd gold de regel dat nieuwe bieren niet onder het Heineken merk op de markt komen. De naam Heineken moet gereserveerd blijven voor het iconische pils. Heineken oud bruin, tarwebok en dark waren uitzonderingen, die de regel bevestigen. Voor innovaties werden andere merken gebruikt, bijvoorbeeld Amstel, of nieuwe merken uitgevonden zoals Wieckse, Lingen’s en in een verder verleden Buckler.

Maar blijkbaar staat het icoon onder druk vanwege de alcohol en de calorieën die het bevat. Als eerste kwam Heineken Light op de markt, alleen in de Verenigde Staten. Daar hebben de ‘light’ varianten de koppositie overgenomen van de regular lagers. Light slaat in dit geval vooral op een verminderd aantal calorieën. Een echte doorbraak wereldwijd maakt Heineken 0.0, de alcoholvrije variant, die bierdrinkers weet te overtuigen dat een alcoholvrije lager goed kan smaken.  Het is een meesterstuk van technisch vernuft en marketing inzicht. Nu gaat Heineken nog een stap verder met Ultimate. Het ‘hoogst haalbare’ van Heineken heeft geen calorieën, geen alcohol en geen suiker. Ultimate mag zelfs geen bier meer heten. Heineken noemt het een ‘gebrouwen alcoholvrije drank’, gemaakt uit koolzuurhoudend water (dus geen gisting, neem ik aan), gerstemout, natuurlijk aroma, acaciagom, melkzuur en hopextract. Volgens het blikje heeft het een fruitige, iconische Heinekensmaak. Ik proef vooral een sterk verdunde ginger-ale. Het is zeker niet onprettig en een goede dorstlesser. Maar met bier, toch de basis van het Heinekenmerk, heeft het niets meer te maken. Het is geel, de schuimkraag is binnen een mum van tijd verdwenen. Met m’n neus dicht is er nauwelijks verschil waar te nemen tussen Heineken Ultimate en bruiswater. Het onderscheid zit hem volledig in het aroma. In een tijd waarin mensen steeds minder vaak alcohol drinken, begrijp ik deze innovatie. Maar Heineken als frisdrankmerk? Ik moet er nog even aan wennen.

Heineken witpils is daarentegen een nieuwkomer naar m’n hart. Het slaat een brug tussen pils en wat vaak speciaalbier wordt genoemd – zeg maar de niet-pilseners. Witpils is een poging het terra incognita te verkennen tussen het goed doordrinkbaar pils en het Belgische witbier. In dit geval zijn de ingrediënten van witbier, naast gerstemout en hop ook tarwe, koriander en citrusschillen, vergist met de eigen Heineken A-gist. Het resultaat is een fris, citruskruidig en goed doordrinkbaar bier, dat iets gelaagder is dan pils. Het is ook weer niet zo complex dat het de pilsdrinker afschrikt. Ondanks de naam is het bier geel, iets mistig en met een kloeke schuimkraag. Witpils is het resultaat van een jarenlange zoektocht om de sterke kanten van verschillende biertypen met elkaar te verbinden: het doordrinkbare van ondergistende bieren met de smaakrijkdom van bovengistende bieren. Heineken noemt het zelf ‘pilsener connections’. Ik kan niet wachten op de volgende verbinding die Heineken weet te leggen. Misschien komt het Vienna lager wel weer terug op de markt. Witpils breekt ook met een andere traditie van Heineken, namelijk dat bier helemaal helder hoort te zijn. Misschien heeft de opnieuw afgestofte slogan ‘Heerlijk, Helder, Heineken’ daarom z’n staart verloren. Het is nu ‘Heerlijk, Hè?’ In het geval van Heineken witpils kan ik volmondig zeggen: ja, heerlijk.