Fer van de Prael

26 jul Fer van de Prael

[2024] De diploma-uitreiking van de StiBON-Lentiz brouwopleiding vond dit jaar plaats bij brouwerij De Prael in Amsterdam. Een terechte keus, want brouwer Fer Kok is niet alleen mede-oprichter van die iconische Amsterdamse brouwerij, hij staat ook mede aan de basis van de brouwopleiding.

Meer nog dan de passie voor bier, is de passie voor mensen de bestaansreden van bierbrouwerij De Prael. Bij de brouwerij en het proeflokaal werken mensen die niet eenvoudig aan de bak komen in het gebruikelijke arbeidsproces. In een bevlogen presentatie vertelt Fer dat de ‘wandelende duin van Santpoort’ hem inspiratie gaf om de brouwerij te beginnen. Als dagbesteding moeten patiënten van de psychiatrische inrichting, waar hij eind jaren tachtig als sociaal verpleger werkt, een duin afgraven om het zand vervolgens ergens anders weer te storten. De ene maand staat de duin hier, de volgende maand weer ergens anders. Het resultaat is letterlijk een wandelende duin. Zo is er ook een bewegende muur. De patiënten waren wel fysiek bezig, maar nutteloos zand of stenen verslepen brengt weinig voldoening.

Sociaal verplegers Arno Kooy en Fer Kok vinden dat het ook anders kan. Als fervent hobbybrouwers realiseren ze zich dat het brouwproces en afvullen met de hand veel repetitief werk kent. Werk waar, als je het rustig en goed organiseert, niet heel veel werkdruk op staat. Werk dat heel secuur moet gebeuren, zonder dat er veel mensen aan je kop zeuren. Dat is ideaal werk voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. En dus komen ze op het lumineuze idee om werk en hobby te combineren en een brouwerij te starten. Het is 2002 en de brouwerij is één van de eerste craftbrouwerijen in Amsterdam.

De ondernemers in spe noemen hun bedrijf ‘Parel’. Als enthousiast hobbybrouwers zien ze echter één belangrijk punt over het hoofd. De Budelse Bierbrouwerij brengt al een bier met de naam Witte Parel op de markt. Fer en Arno laten zich niet uit het veld slaan en draaien de plek van de ‘a’ en de ‘r’ om. En zo ontstaat brouwerij De Prael. “Een nog betere naam”, aldus Fer, want de brouwerij is een pronkstuk waar iedereen die er werkt trots op is. De bieren krijgen namen van vertolkers van het Amsterdamse levenslied. Via de Helicopterstraat komt de brouwerij uiteindelijk terecht op de wallen, waar het ook mogelijk is om een proeflokaal te openen. De locatie ligt enerzijds voor de hand, want dit is de plek van de Oudezijds Achterburgwal, waarvan oudsher de bierkaai lag. En vanuit de Warmoesstraat is er meer dan genoeg aanloop voor het proeflokaal. Anderzijds brengt de locatie uitdagingen met zich mee. De brouwerij ligt in het midden van een appartementencomplex. De buren aarzelen niet om bij de minste of geringste overlast een klacht in te dienen.

Gelukkig weet de brouwerij de sympathie van de veel bezoekers te winnen en groeit voorspoedig. Het idee wordt zelfs als franchise uitgebreid naar meerdere steden. Die groei gaat niet zonder slag of stoot. De brouwerij wankelt, maar blijft bestaan. In alle perikelen blijft Fer verbonden aan zijn brouwerij, als brouwer en als vaderfiguur. Een belangrijke levensles blijkt waar: in de beperking toont zich de meester. Een levensles die op zeer veel manieren van toepassing is op de meesterlijke brouwerij De Prael.